Ο κλασικός μουσικός σταθμός
παίζοντας ώρα με την ώρα στο διαμέρισμα
το σήκωμα και το σήκωμα
και το ξανασήκωμα του τηλεφώνου
οι συλλαβές γεννώντας
το παλιό σενάριο ξανά και ξανά
τη μοναξιά του ψεύτη
στο επίσημο δίκτυο του ψέματος
που ζει πληκτρολογώντας αριθμούς (τηλεφώνου)
για να πνίξει τον φόβο
κάτω από την ανείπωτη λέξη.
Adrienne Rich
Ήπιες απόψε λόγια και φωνές
μοιάζαν με ουίσκι. Το σώμα
της παλιάς αηδόνας σού τραγούδησε
το πόσο πόνεσε και τώρα
άλλο δε γίνεται να τραγουδήσει.
Έτσι είναι. Στην κάτω νύχτα
όλα σωπαίνουνε.
Τα πίνει ο θόρυβος
που πίνει.
Λίγη φωνή
βγαίνει μονάχα το ξημέρωμα
κι ειν' η δική της
καθώς γλιστράει στο πάλκο της λεωφόρου
κι εκεί πρωτοσφυρίζει το τραγούδι της
μαρμαρωμένη κίτρινη της πάχνης
θεά αποτρόπαιη μουσική της μέρας.
Γιάννης Βαρβέρης
Τους φίλους σας να σκέφτεστε
χωρίς αιτία και μνήμη, έτσι
αμίλητους σκυφτούς να περπατούν
έντονα να τους σκέφτεστε να κλαίτε
μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν και δεν ξέρετε
πώς τον κοιτούν τον κόσμο αυτή την ώρα.
Γιάννης Βαρβέρης
Στο ίδιο χώμα
πάνω κάτω
έξω μέσα
σαν τα μυρμήγκια οι ανθρώποι,
έξι χέρια να χανε
με δυό να δουλεύουνε
με τέσσερα να τρων εσένα,
εσένα που λίγο να κάνεις πως
πας να κολυμπήσεις
μέσα στη στάλα της βροχής,
αμέσως να σε πουν πνιγμένο.
Μάης '20
Ody
Κυριακή. Θε μου σ’ ευχαριστούμε
Δέξου μας σαν πρόβατα στην αγκαλιά σου απολωλότα
Πολύ αμαρτήσαμε Κύριε, πολύ αδικήσαμε
Σαν άπιστοι θρηνούμε για τα επίγεια αγαθά μας
Λησμονήσαμε την αιωνίαν Άνοιξη του Παραδείσου
Στον Οίκο σου δεόμεθα συγχωρηθήναι ημάς
Σήμερα Κυριακή τας εντολάς σου ενθυμούμενοι
Μη μας εγκαταλείψεις Θε μου, εις το σκότος της αβύσσου.
(Άλλωστε, λίαν προσφάτως, προσεφέραμεν
Εις αρμοδίων εντολάς υπείκοντες,
Τον οβολόν μας διά την αναστήλωσιν του Ιερού Ναού Σου).
Μανόλης Αναγνωστάκης
Ο τόπος μας είναι κλειστός. Τον κλείνουν
οι δυο μαύρες Συμπληγάδες. Στα λιμάνια
την Κυριακή σαν κατεβούμε ν’ ανασάνουμε
βλέπουμε να φωτίζουνται στο ηλιόγερμα
σπασμένα ξύλα από ταξίδια που δεν τέλειωσαν
σώματα που δεν ξέρουν πια πώς ν’ αγαπήσουν.
Γιώργος Σεφέρης
