Το σπίτι

 

i

 Η μητέρα λέει ότι υπάρχουν κλειδωμένα δωμάτια μέσα σε όλες τις γυναίκες, η κουζίνα της λαγνείας,

το υπνοδωμάτιο της θλίψης, το μπάνιο της απάθειας.

Μερικές φορές οι άντρες - έρχονται με κλειδιά,

και μερικές φορές, οι άντρες - έρχονται με σφυριά.

 ii

 Nin soo joog laga waayo, soo jiifso aa laga helaa,

Είπα "Σταμάτα", είπα "Όχι" και δεν με άκουσε.

 iii

 Ίσως έχει ένα σχέδιο, ίσως τον πάει πίσω στο δικό της...

μόνο για να ξυπνήσει αυτός, μετά από ώρες σε μια μπανιέρα γεμάτη πάγο,

με στεγνό στόμα, κοιτάζοντας τη νέα, καθαρή του επέμβαση.

 iv

 Δείχνω το σώμα μου και λέω: "Ω, αυτό το παλιό πράγμα; Όχι, μόλις το φόρεσα.

v

Θα το φας αυτό; λέω στη μητέρα μου, δείχνοντας τον πατέρα μου που είναι ξαπλωμένος στο τραπέζι της τραπεζαρίας, με το στόμα του μπουκωμένο με ένα κόκκινο μήλο.

vi

Όσο μεγαλύτερο είναι το σώμα μου, τόσο περισσότερα κλειδωμένα δωμάτια υπάρχουν, τόσο περισσότεροι άντρες έρχονται με κλειδιά. Ο Ανουάρ δεν το έσπρωξε μέχρι τέρμα, σκέφτομαι ακόμα τι θα μπορούσε να έχει ανοίξει μέσα μου. Ο Βασίλης ήρθε και δίστασε στην πόρτα για τρία χρόνια. Ο Τζόνι με τα γαλάζια μάτια ήρθε με μια τσάντα με εργαλεία που είχε χρησιμοποιήσει σε άλλες γυναίκες: μια φουρκέτα, ένα μπουκάλι χλωρίνη, ένα σουγιά και ένα βάζο βαζελίνη. Ο Γιουσούφ φώναξε το όνομα του Θεού μέσα από την κλειδαρότρυπα και κανείς δεν απάντησε. Κάποιοι παρακαλούσαν, κάποιοι σκαρφάλωναν στο πλάι του σώματός μου ψάχνοντας για ένα παράθυρο, κάποιοι είπαν ότι ήταν στον δρόμο και δεν ήρθαν.

vii

Δείξε μας στην κούκλα πού σε άγγιξαν, είπαν.

Είπα ότι δεν μοιάζω με κούκλα, μοιάζω με σπίτι.

Είπαν δείξε μας στο σπίτι.

Κάπως έτσι: δύο δάχτυλα στο βάζο μαρμελάδας.

Έτσι: ένας αγκώνας στο νερό της μπανιέρας

Έτσι: ένα χέρι στο συρτάρι.

viii

Θα πρέπει να σας πω για τον πρώτο μου έρωτα που βρήκε μια καταπακτή κάτω από το αριστερό μου στήθος πριν από εννέα χρόνια, έπεσε μέσα και έκτοτε δεν τον έχει δει κανείς. Πού και πού νιώθω κάτι να σέρνεται στο μηρό μου. Θα έπρεπε να με ενημερώσει, μάλλον θα τον άφηνα να βγει. Ελπίζω να μην έχει πέσει πάνω στους άλλους, τα αγνοούμενα αγόρια από μικρές πόλεις, με ευχάριστες μητέρες, που έκαναν κακά πράγματα και χάθηκαν στον λαβύρινθο των μαλλιών μου. Τους φέρομαι αρκετά καλά, μια φέτα ψωμί, αν είναι τυχεροί, ένα κομμάτι φρούτο. Εκτός από τον Τζόνι με τα γαλάζια μάτια, που πείραξε τις κλειδαριές μου και σύρθηκε μέσα. Ανόητο αγόρι, αλυσοδεμένο στο υπόγειο των φόβων μου, παίζω μουσική για να τον πνίξω.

 ix

 Τακ τακ τακ.

Ποιος είναι εκεί;

Κανείς.

x

Στα πάρτι δείχνω το σώμα μου και λέω: "Εδώ πεθαίνει η αγάπη". Καλώς ήρθατε, περάστε, σαν στο σπίτι σας. Όλοι γελούν, νομίζουν ότι κάνω πλάκα.

 

Warsan Shire

 

Πατρίδα

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,

εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις

ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη.

Oι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα

με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους

το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου

που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου

κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του

αφήνεις την πατρίδα

μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.

Kανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά

φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου

ζεστό αίμα στην κοιλιά σου

δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες

μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου

και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο

ανάμεσα στα δόντια σου

και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων

κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού

δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.

Πρέπει να καταλάβεις

ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα

εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά

κανένας δεν καίει τις παλάμες του

κάτω από τρένα

ανάμεσα από βαγόνια

κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού

τρώγοντας εφημερίδες

εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει

σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.

κανένας δε σέρνεται κάτω από φράχτες

κανένας δε θέλει να τον δέρνουν

να τον λυπούνται.

Κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων

ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία

όπου το σώμα σου πονούσε

ή τη φυλακή,

επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη

από μια πόλη που φλέγεται

και ένας δεσμοφύλακας το βράδι

είναι προτιμότερο από ένα φορτηγό

γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου

κανένας δε θα το μπορούσε

κανένας δε θα το άντεχε

κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό

για να ακούσει τα:

γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι

πρόσφυγες

βρωμομετανάστες

ζητιάνοι ασύλου

που ρουφάτε τη χώρα μας

αράπηδες με τα χέρια απλωμένα

μυρίζετε περίεργα

απολίτιστοι

κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε

να κάνετε και τη δική μας

πώς δε δίνουμε σημασία

στα λόγια

στα άγρια βλέμματα

ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά

από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού

ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά

από δεκατέσσερις άντρες

ανάμεσα στα πόδια σου

ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο

να καταπιείς

από τα χαλίκια

από τα κόκαλα

από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.

Θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,

αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου

και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα

εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές

εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα

να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου

να συρθείς στην έρημο

να κολυμπήσεις ωκεανούς

να πνιγείς

να σωθείς

να πεινάσεις

να εκλιπαρήσεις

να ξεχάσεις την υπερηφάνεια

η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι

μια ιδρωμένη φωνή στο αυτί σου

που λέει

φύγε

τρέξε μακριά μου τώρα

δεν ξέρω τι έχω γίνει

αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού

θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ότι εδώ.

Warsan Shire

Πατρίδα

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,

εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις

ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη

οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα

με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους

το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου

που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου

κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του

αφήνεις την πατρίδα

μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.

κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά

φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου

ζεστό αίμα στην κοιλιά σου

δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες

μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου

και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο

ανάμεσα στα δόντια σου

και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων

κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού

δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.

πρέπει να καταλάβεις

ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα

εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά

κανένας δεν καίει τις παλάμες του

κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια

κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού

τρώγοντας εφημερίδες

εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει

σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.

κανένας δε σέρνεται

κάτω από φράχτες

κανένας δε θέλει να τον δέρνουν

να τον λυπούνται

κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων

ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία

όπου το σώμα σου πονούσε

ή τη φυλακή,

επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη

από μια πόλη που φλέγεται

και ένας δεσμοφύλακας το βράδι

είναι προτιμότερα από ένα φορτηγό

γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου

κανένας δε θα το μπορούσε

κανένας δε θα το άντεχε

κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό

για να ακούσει τα:

γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι

πρόσφυγες

βρομομετανάστες

ζητιάνοι ασύλου

που ρουφάτε τη χώρα μας

αράπηδες με τα χέρια απλωμένα

μυρίζετε περίεργα

απολίτιστοι

κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε

να κάνετε και τη δική μας

πώς δε δίνουμε σημασία

στα λόγια

στα άγρια βλέμματα

ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά

από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού

ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά

από δεκατέσσερις άντρες

ανάμεσα στα πόδια σου

ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο

να καταπιείς

από τα χαλίκια

από τα κόκαλα

από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.

θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,

αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου

και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα

εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές

εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα

να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου

να συρθείς στην έρημο

να κολυμπήσεις ωκεανούς

να πνιγείς

να σωθείς

να πεινάσεις

να εκλιπαρήσεις

να ξεχάσεις την υπερηφάνεια

η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.

κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι

μια ιδρωμένη φωνή στο αυτή σου

που λέει

φύγε,

τρέξε μακριά μου τώρα

δεν ξέρω τι έχω γίνει

αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού

θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ

Warsan Shire