Ωσαννά

Μαύροι κύκλοι
Κόκκινοι
Πράσινοι κύκλοι
Κίτρινοι γαλάζιοι
Πάνω στο έδαφος
Κι ένα άστρο σχεδόν νεκρό
Με λίγο φως ακόμα
Που του έχει απομείνει
Τίποτ’ άλλο τίποτ’ άλλο
Όλα έχουν χαθεί

Μια κλίμακα μονάχα αιωρούμενη
Μια εξαρθρωμένη μουσική
Και κάποια ίχνη
Από φωνές επουράνιες
Ωσαννά
Εν τοις υψίστοις

Από τη συλλογή Οι δρόμοι του ουρανού (2006)

Τάκης Βαρβιτσιώτης

Παρουσία

Ήταν ο καιρός που ο κόσμος έμοιαζε με μια γαλάζια κάμαρα

Που τα κορίτσια εγκαταλείπονταν μέσα στους κρίνους

Προτού αρραβωνιαστείς με το χιόνι

Πριν απ’ τα δάκρυα τα λόγια και τους λυγμούς

Όταν ριγούσαν τα σώματα νικημένα απ’ το φως

Και η ψυχή μου έλιωνε σε νιφάδες

Όταν ο ήλιος έβρεχε

Φιλιά παράσημα και υακίνθους

Τότε μου φανερώθηκες

Ντυμένη τα χρώματα της καρδιάς μου

Στην αρχή φωτεινή

Με κάτασπρους φιόγκους

Από αισθήματα

Κι έπειτα κρύφτηκε τ’ ομοίωμά του

Πίσω απ’ τον άνεμο

Φωνή ανοιξιάτικη

Που γλίστρησες

Στον ουρανό

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949) 

Τάκη Βαρβιτσιώτη