Στην κοιλάδα με τους ροδώνες

Το γυμνασμένο μάτι του τραμπούκου

να διέκρινε άραγε των ροδόδενδρων την αρμονία;
Όχι-όχι-μιαν απέραντη ηθικολογία
δεν θα βοηθήσει να κάνουμε καλλίτερο τον κόσμο

Να ελπίζης-να ελπίζης πάντα-πως ανάμεσα εις τους
ανθρώπους
-που τους ρημάζει η τρομερή “ευκολία”-
θα συναντήσεις απαλές ψυχές με τρόπους
που τους διέπει καλωσύνη-πόθος ευγένειας-ηρεμία

Ίσως όχι πολλες-ίσως να σ’άτυχος: καμμιά-
Τότες εσύ προσπάθησε να γενής καλλίτερος
εις τρόπον ώστε να έρθη κάποια σχετική ισορροπία

Άσε τους γύρωθέ σου να βουρλίζωνται πως κάνουν κάτι
Συ σκέψου-τώρα πια-με τι γλυκειά γαλήνη
προσμένεις να’ρθη ώρα να ξαπλώσεις στο παρήγορο του
θανάτου κρεββάτι

 Νίκος Εγγονόπουλος