Follow by Email

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Σαν τόν τυφλό μπροστά στόν καθρέφτη

Ω ναι! Ξέρω καλά πως δεν χρειάζεται καράβι για να ναυαγήσεις
πως δεν χρειάζεται ωκεανός  για να πνιγείς.
Υπάρχουν πολλοί που ναυαγήσαν μέσα στο κοστούμι τους,
μέσα στη βαθιά τους πολυθρόνα,
πολλοί που για πάντα τους σκέπασε το πουπουλένιο τους πάπλωμα.

Πλήθος αμέτρητο πνίγηκαν μέσα στη σούπα τους, σ΄ένα κουπάκι του καφέ, σ΄ένα κουταλάκι του γλυκού.

Ας είναι γλυκός ο ύπνος τους εκεί βαθιά που κοιμούνται.
Ας είναι γλυκός και ανόνειρος.
Κι ας είναι ελαφρύ το νοικοκυριό που τους σκεπάζει.


Αργύρης Χιόνης


2 σχόλια:

  1. υπέροχο ποίημα!και δεν το είχα ξαναδιαβάσει..
    μέσα σ'ένα κουταλάκι..πνίγονται κάποιοι,πόσο αλήθεια είναι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ας είναι γλυκός ο ύπνος τους εκεί βαθιά που κοιμούνται."
      Είναι απλό και δραστικό ποίημα. Και χαίρομαι που το μπλογκ μου χρησιμεύει.

      Διαγραφή