Follow by Email

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Σ' όσους σπάσανε σ' όσους κρατάνε

Κουρελιασμένοι απ' τ' αγριεμένα κύματα
πεταμένα υπολείμματα για πάντα από δω και μπρος
στο σκοτεινό θάλαμο της γης
με ισκιωμένο το μυαλό
απ' το ξέφρενο κυνηγητό
τις ασάλευτης πορείας των άστρων
οι τελευταίοι
απόθεσαν το κουρασμένο κεφάλι τους
θυσία
στην τελετουργία των ανεμοστρόβιλων καιρών.
Κι άνθρωποι δεν υπήρχανε.
κι ένα άσπρο χιόνι σιωπής
σκέπασε οριστικά τις βυθισμένες πόλεις...

Κατερίνα Γώγου

4 σχόλια:

  1. βρίσκεις το φως στα πιο απαισιόδοξα μέρη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μονάχα αν αυτό βρίσκει μια χαραμάδα για να μου φανερωθεί...

      Διαγραφή
  2. Ευτυχώς το τελευταίο διάστημα είμαι ψιλοκομπλέ, αλλιώς αυτή σου η ανάρτηση θα είχε καταφέρει ένα σημαντικό πλήγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η διαπεραστικότητα της Γώγου θα ευθυνόταν, όχι εγώ... Αλλά χαίρομαι που το διάστημα είναι εντάξει :)

      Διαγραφή