Follow by Email

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα


Σὰν δέσμη ἀπὸ τριαντάφυλλα
εἶδα τὸ βράδυ αὐτό.
Κάποια χρυσή, λεπτότατη
στοὺς δρόμους εὐωδιά.
Καὶ στὴν καρδιὰ
αἰφνίδια καλοσύνη.
Στὰ χέρια τὸ παλτό,
στ᾿ ἀνεστραμμένο πρόσωπο ἡ σελήνη.
Ἠλεκτρισμένη ἀπὸ φιλήματα
θά ῾λεγες τὴν ἀτμόσφαιρα.
Ἡ σκέψις, τὰ ποιήματα,
βάρος περιττό.

Ἔχω κάτι σπασμένα φτερά.
Δὲν ξέρω κἂν γιατί μᾶς ἦρθε
τὸ καλοκαῖρι αὐτό.
Γιὰ ποιὰν ἀνέλπιστη χαρά,
γιὰ ποιὲς ἀγάπες
γιὰ ποιὸ ταξίδι ὀνειρευτό.

Κώστας Καρυωτάκης

4 σχόλια:

  1. Αχ τώρα μου θύμισες πρώτη λυκείου, την πρώτη φορά που είχαμε κάνει αυτό το ποίημα!
    Εξαιρετικό! (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τι να πει κανείς για τον Καρυωτάκη!κάθε ποίημα του ένα αληθινό ταξίδι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωραία πράγματα κάνατε στην πρώτη λυκείου, Χριστίνα! Είσαι πάρα πολύ τυχερή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για τον Καρυωτάκη μπορεί κανείς μόνο να διαβάσει προσεκτικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή