Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2024

Άτιτλο

›
Πού είσαι τώρα φως μου Ήτανε γραμμένο Να 'μαι εδώ για πάντα Να σε περιμένω Όσο κι αν κρατήσει Να μην το ξεχάσεις Όταν φτάσεις πάρε Πάρε ...
Πέμπτη 27 Ιουνίου 2024

Ένα Κλεμμένο Ποδήλατο

›
Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο Και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο Γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι Κι από ένα σημε...
1 σχόλιο:
Τρίτη 18 Ιουνίου 2024

Σε βλέπω να ορθώνεσαι...

›
Σε βλέπω να ορθώνεσαι σαν στύλος και σιγανά επάνω σου ολοένα σκαρφαλώνω. Το στήριγμά μου εσύ, με τόση ρώμη: Καθώς στη διαύγειά σου με γνωρίζ...

Φανατισμένη δεν είμαι

›
Φανατισμένη δεν είμαι όμως πότε θα πάψω πια ν’ ακούω ειδήσεις παράλογες και βίαιες (διείσδυση σε όλες τις εγκοπές) σε όλους και σε όλες Πότε...

Όλες εμείς

›
Πίσω απ’ την πλάτη της σιωπής βαλθήκαμε να διαπεράσουμε τα τείχη απ’ τις χαραμάδες αγνοώντας τον άνεμο που στο παράθυρο στριμώχτηκε. Ασυμβίβ...
Κυριακή 26 Μαΐου 2024

Άτιτλο

›
  Ο κλασικός μουσικός σταθμός παίζοντας ώρα με την ώρα στο διαμέρισμα το σήκωμα και το σήκωμα και το ξανασήκωμα του τηλεφώνου οι συλλαβές γε...
Σάββατο 25 Μαΐου 2024

Στην Κάτω Νύχτα

›
Ήπιες απόψε λόγια και φωνές μοιάζαν με ουίσκι. Το σώμα της παλιάς αηδόνας σού τραγούδησε το πόσο πόνεσε και τώρα άλλο δε γίνεται να τραγουδή...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.