Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2024

Ένα Κλεμμένο Ποδήλατο

›
Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο Και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο Γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι Κι από ένα σημε...
1 σχόλιο:
Τρίτη 18 Ιουνίου 2024

Σε βλέπω να ορθώνεσαι...

›
Σε βλέπω να ορθώνεσαι σαν στύλος και σιγανά επάνω σου ολοένα σκαρφαλώνω. Το στήριγμά μου εσύ, με τόση ρώμη: Καθώς στη διαύγειά σου με γνωρίζ...

Φανατισμένη δεν είμαι

›
Φανατισμένη δεν είμαι όμως πότε θα πάψω πια ν’ ακούω ειδήσεις παράλογες και βίαιες (διείσδυση σε όλες τις εγκοπές) σε όλους και σε όλες Πότε...

Όλες εμείς

›
Πίσω απ’ την πλάτη της σιωπής βαλθήκαμε να διαπεράσουμε τα τείχη απ’ τις χαραμάδες αγνοώντας τον άνεμο που στο παράθυρο στριμώχτηκε. Ασυμβίβ...
Κυριακή 26 Μαΐου 2024

Άτιτλο

›
  Ο κλασικός μουσικός σταθμός παίζοντας ώρα με την ώρα στο διαμέρισμα το σήκωμα και το σήκωμα και το ξανασήκωμα του τηλεφώνου οι συλλαβές γε...
Σάββατο 25 Μαΐου 2024

Στην Κάτω Νύχτα

›
Ήπιες απόψε λόγια και φωνές μοιάζαν με ουίσκι. Το σώμα της παλιάς αηδόνας σού τραγούδησε το πόσο πόνεσε και τώρα άλλο δε γίνεται να τραγουδή...

Ωδή στη χαρά

›
Τους φίλους σας να σκέφτεστε χωρίς αιτία και μνήμη, έτσι αμίλητους σκυφτούς να περπατούν έντονα να τους σκέφτεστε να κλαίτε μόνο και μόνο γι...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.