Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2022

Όταν τα δέντρα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων

›
Θα ’ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων και θα σταματήσουν να παράγουν ίσκιο, θροΐσματα κι οξυγόνο. Θα πάρουν...
Δευτέρα 8 Αυγούστου 2022

Τι γρήγορα περνάει το καλοκαίρι

›
 Τι γρήγορα περνάει το καλοκαίρι Το τηλέφωνο δεν χτυπά  Χάθηκαν οι φίλοι  Μόνο καμιά βροχή  Με επισκέπτεται  Μα κι αυτή είναι βιαστική  Κατα...

Στη βεράντα, το καλοκαίρι

›
Είμαι ένα άστρο, μια τρίχα στο κεφάλι του θεού, θα πέσω, στο λαιμό φοράω ένα ποίημα, προτού προλάβει να θερμάνει τις καρδιές μας θα σβήσει, ...
Κυριακή 17 Ιουλίου 2022

Η απόφαση

›
Xρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις: Oργή κι επιμονή. Γνώση κι αγανάχτηση. Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά. Ψυχρή υπομονή, κι ατέλει...

Οι δικαστές

›
Κι αντίκρυ μου κάθισαν οι δικαστές. Ο ένας πόρνος, μπεκρής και τετραπέρατος κρυφά χλευάζοντας και φανερά δοξολογώντας μιαν εξουσία που τον ξ...
Δευτέρα 11 Ιουλίου 2022

Στον χρόνο

›
Η αλλαγή δεν ήρθε να μου προσφέρει την αλλαγή. Τι είναι μήπως η αλλαγή και τι μπορεί ν’ αλλάξει, απαλλαγή καμιά δεν θα υπάρξει του εαυτού μα...

Να μάθεις να φεύγεις

›
Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών. Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν. Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας. Να φεύγεις ! Αθόρυβα, σιωπηλά...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.