Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2022

Μπροστά σ'ένα παλιό άλμπουμ

›
Γυρίζεις πάντοτε, μελαγχολία, Ώ, γλυκύτητα της μοναχικής ψυχής. Διάπυρη οδεύει προς το τέλος της η χρυσαφένια μέρα . Με ταπεινότητα λυγίζει ...
Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2021

Ο βράχος και το κύμα

›
«Μέριασε, βράχε, να διαβώ!» το κύμα ανδρειωμένο λέγει στην πέτρα του γιαλού θολό, μελανιασμένο. «Μέριασε! μες τα στήθη μου, που 'σαν νεκ...
Τετάρτη 30 Ιουνίου 2021

Πού θα είσαι;

›
Θα έρθουν με τήβεννους να σωφρονίσουν και με λευκές ρόμπες να υποτάξουν κι εσύ πού θα είσαι όταν έρθουν; Πού θα είμαστε όλοι εμείς όταν έρθο...
Τετάρτη 9 Ιουνίου 2021

Το Νεκροταφείο

›
Άνθρωπε, που κοιτάζεις μέσα στη θάλασσα – στερώντας τη θέα από εκείνους που έχουν πάνω της το ίδιο δικαίωμα όσο έχεις κι εσύ για τον εαυτό σ...

Πορτραίτο προλετάριας

›
Μια εύσωμη νέα ξέσκουφη γυναίκα με ποδιά Τα μαλλιά της τραβηγμένα πίσω στέκεται στον δρόμο Το ένα πόδι με την κάλτσα πατάει στο πεζοδρόμιο Τ...
Τρίτη 8 Ιουνίου 2021

Στίχοι 3

›
Κανένας στίχος δεν ανατρέπει καθεστώτα είχα γράψει πριν από χρόνια κι ως σήμερα μου το καταλογίζουν. Όμως οι στίχοι κάνουν τη δική τους τη δ...

Επίλογος

›
Κι όχι αυταπάτες προπαντός. Το πολύ πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς προβολείς μες στην ομίχλη Σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν με...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.