Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Τρίτη 2 Ιουνίου 2020

VI

›
 Την καταδίκη μου ζητώ την ενοχή μου θέλω ν’ αποδείξω μα όλα τα δικαστήρια με αποπέμπουν δεν αναγνωρίζουν το έγκλη- μα της ύπαρξης Κ...

Θύμηση

›
Έτσι ήταν τ’ απογεύματα της πρώτης μας νεότητας ακούγαμε Las Hojas Muertas, My Foolish Heart ή Sin Palabras στο Hotel del Puerto κι εσ...
Δευτέρα 20 Απριλίου 2020

Η είσοδος του μετρό

›
Ήταν ο οδηγός της. Αυτός ζούσε σε μία κόλαση. Κάθε μέρα σκεφτόταν πως ήταν νεκρός. Χρόνια, αφού αυτός πέθανε, αυτή τον σκέφτεται να σκοντά...

Καραντίνα

›
Στη χειρότερη ώρα στη χειρότερη εποχή του χειρότερου χρόνου όλης της ανθρωπότητας ένας άνδρας βγήκε από το πτωχοκομείο με τη γυναίκα του...

Καραντίνα

›
Επειδή δεν έπρεπε να μυρίσω τον φόβο της αγελάδας Επειδή δεν έπρεπε να καρφώσω έναν άνδρα, να δω τα μάτια του να αγριεύονται, επειδή δεν...
Παρασκευή 17 Απριλίου 2020

Μεγάλη Παρασκευή

›
Στην καρδιά της Άνοιξης, φέτος το Πάσχα έπεσε πολύ αργά και το περιβάλλει η πάσα εμορφιά της χαρούμενης εποχής. Χαρά, όταν οι τελετές ...
Κυριακή 12 Απριλίου 2020

Χάι κου

›
Σκίτσο ο κόσμος και ανελέητη ο θάνατος γομολάστιχα Αργύρης Χιόνης
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.