Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Κυριακή 15 Μαρτίου 2020

Αδηφάγο Κήτος

›
Κάποτε είχαμε ένα κήτος να μας χωρίζει με μάτια όλο γρανάζια με στόμα άπληστο από προσταγές και το κέρας της Αμάλθειας ποτέ να μην αρκεί...
Σάββατο 14 Μαρτίου 2020

Ο τροπαιούχος ζογκλέρ

›
Είμαστε δυο λάστιχα γυμναστικής νομίζεις/ τυλιγμένα με τη συσκευασία τους/ οι διπλανοί του κουτιού σε βιτρίνα/ θα κρατηθούν ακλόνητοι χωρί...

Μέγας κηπουρός

›
κανείς δεν είδε το μασκοφόρο με τα τριαντάφυλλα. έφευγε απ’ το σπίτι με ψαλίδια στα χέρια και μ’ έναν γάτο μαύρο αγκαλιά στο δάσος με τα...
Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020

Το Νεκροταφείο

›
Άνθρωπε, που κοιτάζεις μέσα στη θάλασσα – στερώντας τη θέα από εκείνους που έχουν πάνω της το ίδιο δικαίωμα όσο έχεις κι εσύ για τον εαυτ...
Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2019

Κάθε ημέρα

›
Να τη φέρεις στο σπίτι μετά το σχολείο αν αφήνουμε πίσω πολλούς που δεν έχουν στα σκουπίδια μαζεύονται ήσυχοι φόνοι με γκριμάτσες που κά...

Νεκρή φύση

›
Τι υπάρχει σ’ εκείνο το δωμάτιο έχουν βγάλει το κρεβάτι λείπει και το ντουλάπι και εκείνο το μικρό παλιομοδίτικο τραπεζάκι στη μέση βο...
Κυριακή 11 Αυγούστου 2019

Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα

›
Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα μὴν ἀνησυχήσης ὡς τὸ ἄλλο πρωί, ὡς τὸ ἄλλο βράδυ, ὡς τὴν Κυριακή, Ἐδῶ κάπου θὰ βρίσκομαι σ᾿ ἕναν ἄρρωστο δίπλα, ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.