Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020

Το Νεκροταφείο

›
Άνθρωπε, που κοιτάζεις μέσα στη θάλασσα – στερώντας τη θέα από εκείνους που έχουν πάνω της το ίδιο δικαίωμα όσο έχεις κι εσύ για τον εαυτ...
Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2019

Κάθε ημέρα

›
Να τη φέρεις στο σπίτι μετά το σχολείο αν αφήνουμε πίσω πολλούς που δεν έχουν στα σκουπίδια μαζεύονται ήσυχοι φόνοι με γκριμάτσες που κά...

Νεκρή φύση

›
Τι υπάρχει σ’ εκείνο το δωμάτιο έχουν βγάλει το κρεβάτι λείπει και το ντουλάπι και εκείνο το μικρό παλιομοδίτικο τραπεζάκι στη μέση βο...
Κυριακή 11 Αυγούστου 2019

Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα

›
Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα μὴν ἀνησυχήσης ὡς τὸ ἄλλο πρωί, ὡς τὸ ἄλλο βράδυ, ὡς τὴν Κυριακή, Ἐδῶ κάπου θὰ βρίσκομαι σ᾿ ἕναν ἄρρωστο δίπλα, ...

Θέλω να ουρλιάξω

›
Είναι τόσο «λογικό» το λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου, ως αποτέλεσμα ενός προαναγγελθέντος θανάτου, ώστε δεν μου φαίνεται παράλογο να αρχ...
Σάββατο 3 Αυγούστου 2019

Τα ηλιοτρόπια των Εβραίων

›
  Κάθε φορά που τρίζει η σκάλα μας, «λες να ’ναι αυτοί επιτέλους;» σκέφτομαι, κι ύστερα φεύγω και με τις ώρες κατακίτρινα ζωγραφίζω ηλ...

Λουλούδια κίτρινα

›
στη Μάγδα Περιστέρια εξόριστα βάψαν κόκκινη τη στέγη του σπιτιού Εξόντωση του Κύκλωπα μέσα που χρόνια λίμαζε στο σπίτι Στα παρτέρι...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.