Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Κυριακή 17 Μαρτίου 2019

Εγωτική προπαγάνδα

›
(απόσπασμα) IV Σαν σε προθάλαμο χειρουργείου, η φρίκη βηματίζει νευρικά στον οισοφάγο μου, τα παιδιά της ανασταίνονται, που έλεγες, ...

Παλαιϊκές συγκινήσεις

›
Ψωμιού κομμάτι κι ένα κορμί απάνω τους τραβούνε την ντροπή μου, -αυτή το μόνο μου 'μεινε- το πιο αληθινό. Και μάτια, σε στιγμές π...
Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2019

Αδιαφορία

›
΄Ανθησε αυτό το μίσος σαν ένας λαμπρός έρωτας οδυνηρός, και αναστοχάζεται με λαχτάρα. Ζητά ένα πρόσωπο και μια σάρκα, σαν να ήταν ένας έ...
Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2019

Η πόλη

›
Η πόλη δεν κοιμάται τις νύχτες κουλουριασμένο φίδι και λουφάζει όλα τ' ακούει, όλα τα μετράει και λογαριάζει κέρδη και ζημίες η πό...
Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2019

Κολοσσός

›
Ποτέ δεν θα μπορέσω να σε συναρμολογήσω ολοκληρωτικά, Κάθε κομμάτι, όπως πρέπει κολλημένο και συναρμοσμένο. Γκαρίσματα, γρυλίσματα  γουρ...
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2019

Η φύση του πράγματος

›
Πολύ πιο όμορφο απ’ το κανονικό χωρίς ν’ αφήσει ίχνος πίσω του ούτε στα χόρτα ούτε στο καμένο χιόνι έπεφτε απ’ την καμινάδα κι απλωνότ...
Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018

Οδύνη

›
«Μου έρχεται να πέσω από το μπαλκόνι, να τελειώσω, να με πάρει το μαύρο σκοτάδι.» Το ξεστόμισε χωρίς να κραυγάζει. Όταν ήδη ζεις τον θά...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.