Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2018

Μέχρι που

›
Μέχρι που γύρισα την τελευταία σελίδα Και πουθενά ο δολοφόνος Μέχρι που χόρτασα ψωμί Και η πείνα δεν μ’ αφησε Μέχρι εκεί που περπάτησα...
Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2018

Απουσία

›
Άδειο το φλιτζάνι μου απόψε, Κι είν’ οι μεριές του στεγνές και κρύες, Καθώς το χαϊδεύει τ’ ολόδροσο αεράκι που Αθώρητα μπαίνει απ’ τ’ α...
Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2018

Ελεγείο πάνω στον τάφο ενός μικρού αγωνιστή

›
Πάνω στο χώμα το δικό σου λέμε τ’ όνομά μας. Πάνω στο χώμα το δικό σου σχεδιάζουμε τους κήπους και τις πολιτείες μας. Πάνω στο χώμα σου ...
Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2018

Πρόσφυγες στην άμμο

›
Νύχτωνε στην Ελ Μίνα και πυκνή σιωπή ανέβαινε απ’ τη μεριά της θάλασσας κι αντάμωνε το κάστρο· ολημερίς ξαπλώνονταν αμίλητο και σκυθρω...

Home Sweet Home

›
Ζούμε σε χρόνο δανεικό από τις χήρες της Srebrenica Καραβανάδες επιστρέφουν σε φέρετρα τυλιγμένα με τη γαλανόλευκη Σπείρανε κάλυκες. Του...
Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου 2018

Ποίημα 1146

›
Τόσο απαλό καθώς το μακελειό των Ήλιων Σφαγμένων από τα σπαθιά του Δειλινού. Emily Dickinson

Ακόμα ένας

›
Ακόμα ένας Μα χωρίς αιτία Αφού οι μισοί Ρωτάνε ό,τι ρωτούν κι οι άλλοι μισοί Αφού τους απαντάνε με τα λόγια των άλλων Τι άλλο πια κι ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.