Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Παρασκευή 24 Μαρτίου 2017

Ο καλλιεργητής

›
Εφύτεψα κομήτες και των άστρων έσπειρα τον σπόρο στους παρθένους αγρούς Με αερόλιθους έχτισα το σπίτι μου και είδα απ' τον φεγγίτ...

Παράθυρο στη νύχτα

›
Τελευταίο βλέμμα εκκολαπτήριο πάνω από την πόλη τόσο μακριά και τόσο κοντά είσαι άραγες εσύ το άστρο το μεγαλύτερο ή η κάμαρα η πιο μι...

Οι εραστές της μοναξιάς

›
Πόσοι και πόσοι στις νυχτερινές κάμαρες μέσα δεν ξεστρώνουν με τα εύθραυστα χέρια τους τα μολυβένια σεντόνια Τυφλό το μάτι του εκκρεμ...
Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

Ένα φύλλο σ’ ένα δέντρο

›
Ένα φύλλο σ’ ένα δέντρο. Άλλο φύλλο μες στον νου. Τα δύο φύλλα είναι σε διαφορετικά κλαδιά, ο ίδιος όμως φθινοπωρινός άνεμος θα τα ρί...
Τρίτη 14 Μαρτίου 2017

Νοικοκυρά

›
Ώρα ξεκούρασης με τα χέρια σταυρωμένα σε σοδειές. Είχα σωστά μετρήσει το αλεύρι, μα βρέθηκα λίγο λειψή απ’ τη μεριά της ζάχαρης. Δε θα ...

Η άνθρωπος

›
Εγώ γυναίκα, η άνθρωπος, ζητούσα το πρόσωπό Σου πάντοτε, ήταν ως τώρα του ανδρός και δεν μπορώ αλλιώς να το γνωρίσω. Ποιος είναι και...
Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017

Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος

›
Θα σας πω πώς έγινε Έτσι είναι η σειρά Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο δρόμο του έναν χτυπημένο Τόσο δα μακριά από κείνον ήτ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.