Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

Το Κουρδιστό Πορτοκάλι

›
(απόσπασμα) «Λοιπόν, τι κάνουμε; Ε;» Ήμασταν εγώ, ο Άλεξ δηλαδή, και οι τρεις ντρούγκηδές μου, που πα να πει ο Πιτ, ο Τζόρτζι και ο χαζ...
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015

Το φάρμακο

›
Υπάρχουν πράγματα που ακόμα θέλω να κρατάω κρυφά υπάρχουν πρόσωπα που δεν κατονομάζω μ’ όλο που συνεχώς απομακρύνονται κι ούτε που θα ...

Ο ύπνος

›
Ο ύπνος λύνει τα σώματα τ’ αλαφρώνει τα μετεωρίζει λευτερώνει κρυφές δυνάμεις ανομολόγητες επιθυμίες αισθήσεις απαγορευμένες Ο ύπνος ...

Κυκλικό

›
Άραγε πώς γεννιέται από ένα τίποτα η επιθυμία; Πώς η επιθυμία γίνεται έρωτας, ο έρωτας πως αλλάζει σε μακρινή ανάμνηση; Άραγε πως μπο...

Οφειλή

›
Μέσα από τόσο θάνατο που έπεσε και πέφτει, πολέμους, εκτελέσεις, δίκες, θάνατο κι άλλο θάνατο αρρώστεια, πείνα, τυχαία δυστυχήματα, δο...

Ανοιχτά σύνορα

›
Θυμάσαι είχαμε κάνει την ίδια υπογράμμιση στο ίδιο βιβλίο του Μαρξ... Δεν υπάρχουν για μας μακρινοί περίπατοι σε δρόμους ολόσκεπους μ...

Όταν μιλούν

›
Όταν μιλούν στα καφενεία για έρωτα κι ελευθερία και τέτοια πως να τους πεις για τον ερειπωμένο έρωτα που αντιστέκεται ακόμα και στην απο...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.