Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2015

Ο χαμένος χρόνος

›
Μπροστά στην πόρτα του εργοστασίου ο εργάτης σταματάει ξαφνικά o ωραίος καιρός τον τράβηξε απ' το σακάκι κι όπως γυρίζει και τον ή...

Ο λόγος για την ειρήνη

›
Προς το τέλος ενός λόγου εξαιρετικά σημαντικού ο μεγάλος άνδρας του Κράτους τρεκλίζοντας πάνω σε μια ωραία φράση κούφια πέφτει μ...

Ο λιποτάχτης

›
Κύριε Πρόεδρε Σας γράφω ένα γράμμα Που ίσως να διαβάσετε Αν έχετε καιρό. Φτάσανε τα χαρτιά μου Πως πρέπει να καταταγώ Να φύγω για το...

Ακόμα ένας

›
Ακόμα ένας Μα χωρίς αιτία Αφού οι μισοί Ρωτάνε ό,τι ρωτούν κι οι άλλοι μισοί Αφού τους απαντάνε με τα λόγια των άλλων Τι άλλο πια κι ...

Θα πεθάνω από καρκίνο της σπονδυλικής στήλης

›
Θα πεθάνω από καρκίνο της σπονδυλικής στήλης Θα ’ναι βράδυ τρομερό Φωτεινό, ζεστό, μυρωμένο, ηδονικό Θα πεθάνω από κάποια κύτταρα Που ...

Αν έβρεχε δάκρυα

›
Αν έβρεχε δάκρυα Όταν πεθαίνει μι’ αγάπη Αν έβρεχε δάκρυα Όταν βαραίνουν οι καρδιές Σ’ ολόκληρη τη γη Για ένα σαραντάμερο Δάκρυα πικ...

Ιστορία

›
Ὅταν ἄνοιξε ἡ σκουριασμένη πόρτα σὰν αὐλαία ἔτρεξε ὅπως σάπιο καράβι σὲ κακὸ λιμάνι πρόβαλε γελασμένο τὸ πρόσωπο τοῦ κοριτσιοῦ μέσα στ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.