Όχι ποιήματα

Μοσχοβολούσε το φεγγάρι σκύλοι μ'άσπρα λουλούδια στο κεφάλι περνούσανε στο δρόμο εκστατικοί κι ο δρόμος κάτω έφεγγε από κρύσταλλο και μέσα φαίνονταν τα σφυριά και τα μαχαίρια

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Εαυτούληδες

›
Ως ωραία ήταν μου απόψε η λύπη, ήρθαν όλα σιωπηλά χωρίς πάθη και με ήβραν —χωρίς κανέν' να μου λείπει— τα λάθη. Κι ως τα γνώρισα ό...

Ο Τζουτζές

›
               Στον Νίκο Ζούδιαρη «Κάνε με να κλάψω» είπε ο βασιλιάς «κάνε με να κλάψω» είπε και γέλαγε. «Χάθηκε η μάχη, κάνε με...

XLII

›
Η άμαξα πέρασε από το δρόμο κι έφυγε Κι ο δρόμος δεν έγινε ούτε πιο άσχημος ούτε πιο όμορφος. Έτσι και με των ανθρώπων τη δράση, σε όλο τ...

Ποίημα στους φίλους

›
Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου, ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙ όμως μπορ...
1 σχόλιο:

Τέλος

›
Απεραντοσύνη δέξου και πάλι μες στον κόρφο σου τον πλάνητα! όμως τώρα σε ποιον ουρανό, σε ποιο άστρο να οδεύσω; Κάτω μου ο κόσμος ...

Όχι Μπραζίλια μα Οκτάνα

›
Όταν δια της πίστεως και της καλής θελήσεως, αλλά και από επιτακτικήν, αδήριτον ανάγκην δημιουργηθούν αι προϋποθέσεις και εκτελεσθούν ό...

Τραγούδι

›
Τι μέρα έχουμε Όλες τις μέρες έχουμε Καλή μου Είμαστε η ζωή ολόκληρη Έρωτά μου Αγαπιόμαστε και ζούμε Ζούμε και αγαπιόμαστε Και δεν ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αντιγόνη Η.
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.