Follow by Email

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Το από μέσα έξω φαινόμενο

κάτσε πάνω στα μάτια μου αγαπημένε μου
κάτσε σαν μύθος
δεν είναι εγώ είναι το μέτωπο και οι αγκώνες μου
μία ένωση απροσδιόριστου είδους
με συγκινεί το ζωικό άρωμα των μασχαλών σου
χάιδευέ με κι από μέσα κι έξω και γύρω τριγύρω
άσε με να ξέρω πού γαργαλιέσαι
κι εδώ κι εδώ κι εκεί
μην ασφαλίζεις το κορμί σου λέμε
άσε τους δισταγμούς για μια παράλληλη ζωή
που θα σε κάνει λιγότερο ευτυχισμένο
κι είσαι ένα παιδί αίσιο κι έρημο
και σε ευχαριστώ  που συνέχεια
για μένα γεννιέσαι κι υπάρχεις και μειώνεις
την επιστροφή στο μυστικό σκοτάδι
κι είμαι μέσα στο μάτι σου
είμαι το μάτι η κόρη
και η περιφερειακή οδός του προσώπου σου
οι γωνίες των τριχών
των ανθρώπων ξανθωπών γενιών σου
σε σκέφτομαι σαν ξύνω τα μάτια μου αγαπημένε
και σχηματίζονται καμπύλες στο κενό από τον ήλιο
που ήσουν εσύ στο κρεβάτι μας
κοιμάμαι και ξυπνάω με την εικόνα σου
να χύνει πλούτη από αυτά τα λευκά
που μας πλημμυρίζουν και μας ηρεμούν
καλύτερα κι από αγχολυτικά
και είμαστε σβησίματα κι αστέρια
στο μπλοκ ενός παιδιού με νοητικά υπερτερήματα
κι αγαπάμε πιο πολύ από τις εαυτές μας την κόλαση
άσε με να σε γοητεύσω καθώς υγραίνομαι
κι αφήνω το είναι μου παράνομα
στα δένδρα στο πάρκο με τη σκέψη στο βλέμμα σου
όταν αυτό αράζει στο μουνί μου που σκάει
άραξε μωρό μου το βλέμμα σου
 κι εδώ κι εκεί κι εδώ παντού
μικρά σύμπαντα για σένα πάντα λίμνες από ζάχαρη
λινκς στον παράδεισο και εικόνες με ροζ φλαμίνγκο
μεθυσμένα από ηδονή και υπαρξιακή του Λιντς παράκρουση
χάιδευέ με κι από μέσα κι έξω και γύρω τριγύρω
κι όπως ξέρεις εσύ
 στο μυαλό σου εγώ σαν κλαπατσίμπαλο μικρό
χάνομαι ως το πρωί από μέσα έξω
και με λιώνεις 


Αντιγόνη Ηλιάδη

2 σχόλια: